Sto lat temu zrozumieliśmy, ze żyjemy w czasoprzestrzeni mającej 4 wymiary i inna niż zwyczajna geometrie. Równolegle do przełomu w fizyce nastąpił przełom w postrzeganiu świata w sztuce. Czy była to tylko przypadkowa zbieżność zdarzeń? Czy przemiany w zrozumieniu własności czasoprzestrzeni i geometryzacja fizyki nie były "innym obrazem" geometryzacji sztuki. Czy geometria Poincarego, Einsteina i Minkowskiego miała cos wspólnego z geometrią obrazów Picasso?